பகுபதம் — சாரியை, ஈறு
The oblique stem and sāriyai

“மரத்தில்”, “வீட்டுக்கு”, “ஆற்றில்” என்று நீங்கள் பேசியதை நினைவுகூருங்கள். “மரம்” என்பது “மரத்து-” ஆகவும், “வீடு” என்பது “வீட்டு-” ஆகவும் மாறுவதை இங்கே விளக்கப் போகிறோம். இந்த மாற்றமே வேற்றுமை அமைப்பின் இதயம்.

Recall how you said மரத்தில், வீட்டுக்கு, ஆற்றில். The stem மரம் became மரத்து-, வீடு became வீட்டு-, ஆறு became ஆற்று-. Understanding this stem change is the heart of declension.

பல பெயர்கள் உருபை நேராக ஏற்காது; இடையில் ஒரு “சாரியை” சேர்ந்து இணைக்கும். முதன்மையான சாரியைகள்: இன், அத்து, அன், ஐ. (சாரியை = உதவி நிற்கும் இடைநிலை.)

Many nouns cannot take a case suffix directly; a linking infix — the சாரியை — joins stem and suffix. The chief ones are இன், அத்து, அன், ஐ.

ம்-ஈற்றுப் பெயர்கள் அத்து சாரியை பெறும்: மரம் → மரத்து-, மலர் போல் அல்ல — மரம், நிலம், மணம் முதலியன. ஆகவே மரத்துக்கு, மரத்தில், மரத்தை. (இன் சாரியையும் கூடும்: மரத்தினை.)

Nouns ending in -ம் take the அத்து sāriyai: மரம் → மரத்து-, நிலம் → நிலத்து-. Hence மரத்துக்கு, மரத்தில், மரத்தை. (The இன் sāriyai may also appear: மரத்தினை.)

உகர ஈற்றுப் பெயர்களில் இறுதி ஒற்று இரட்டிக்கும்: வீடு → வீட்டு-, ஆறு → ஆற்று-, காடு → காட்டு-. ஆகவே வீட்டை, வீட்டில்; ஆற்றை, ஆற்றில். இது குற்றியலுகரப் புணர்ச்சி.

In u-final nouns the final consonant doubles in the oblique: வீடு → வீட்டு-, ஆறு → ஆற்று-, காடு → காட்டு-. Hence வீட்டை, வீட்டில்; ஆற்றை, ஆற்றில். This is the குற்றியலுகரம் puṇarcci you met in Level 8.