இலக்கண விதிகள் · Grammar Rules
தமிழ் இலக்கணத்தின் 112 விதிகள் — பகுதி வாரியாக. 112 rules of Tamil grammar, organised by topic.
எழுத்துப் புணர்ச்சி
- உயிர் ஈற்றின் பின் உயிர் வரும்போது இ ஈ எ ஏ ஐ ஈற்றில் யகரமும், ஏனை உயிர் ஈற்றில் வகரமும் இடைநிலை மெய்யாக வரும் — இது உடம்படுமெய்.கதி + ஐ = கதியை; பூ + ஐ = பூவை.When a vowel-final word meets a vowel, a y-glide (after i, ī, e, ē, ai) or v-glide is inserted — uṭampaṭumey.
- குற்றியலுகர ஈற்றின் பின் உயிர் வந்தால் அந்த உகரம் கெடும் — இது குற்றியலுகரக் கெடுதல்.கதவு + ஐ = கதவை; அது + ஐ = அதை.A final short u (kuṟṟiyalukaram) drops before a following vowel.
- புணர்ச்சி என்பது இரு சொற்கள் சேரும்போது அவற்றின் ஈற்றிலும் முதலிலும் நிகழும் எழுத்து மாற்றமாகும்; இது இயல்பும் விகாரமும் என இருவகைப்படும்.மர + அடி = மரவடி; நில + அளவு = நிலவளவு.Puṇarcci is the change at the join of two words; it is either natural (no change) or modified (vikāram).
- முதல் சொல்லின் ஈறு திரியாமலும், பின்வரும் சொல்லின் முதல் மிகாமலும் சேர்வது இயல்புப் புணர்ச்சி.தமிழ் + நாடு = தமிழ்நாடு.When neither final changes nor an initial doubles, the join is natural (iyalpu).
- சொற்களின் சேர்க்கையில் ஓர் எழுத்து வேறுபடுதல், மிகுதல், கெடுதல், தோன்றல் என நிகழ்வது விகாரப் புணர்ச்சி.கல் + தீது = கற்றீது (திரிதலும் மிகுதலும்).When a letter changes, doubles, drops, or appears at the join, it is modified (vikāram) puṇarcci.
- வேற்றுமைத் தொடரிலும் வேற்றுமைப் பொருள்பட வரும் தொடரிலும் முதல் சொல் வல்லினத்தில் தொடங்கும் சொல்லுடன் சேரும்போது அந்த வல்லினம் மிகும்.பூ + கொடி = பூக்கொடி; தமிழ் + பாதை = தமிழ்ப்பாதை.Before a word beginning with a hard consonant, that consonant doubles in case-meaning compounds — vallinam mikutal.
- மென்மையான பொருள், சினை, இடம், காலம் முதலிய இயல்புத் தொடர்களில் வல்லினம் மிகாது.மர + கிளை = மரக்கிளை அன்று, மரக்கிளை மிகா இடத்தில் மரகிளை அன்று; எ.கா. நில + பரப்பு = நிலப்பரப்பு / சில இயல்பில் மிகாது.In certain natural (non-case) sequences the hard consonant does not double.
- உயிர் ஈற்றுச் சொல்லுடன் வல்லினம் சேரும்போது, வருமொழி வல்லினத்தின் இன மெல்லினம் இடையே தோன்றுவது மெல்லினம் மிகுதல் (மூக்கொலித் திரிபு).மா + காய் = மாங்காய்; பூ + சோலை = பூஞ்சோலை.When a hard consonant follows a vowel-final word, the kin nasal of that consonant may appear at the seam — mellinam mikutal. (Note: பொன் + தாமரை = பொற்றாமரை is assimilation/திரிதல், a different rule.)
- ல், ள் ஈற்றுச் சொற்கள் வல்லினத்துடன் புணரும்போது ல்→ற், ள்→ட் என மெய் மயங்கி வல்லினம் இரட்டிக்கும் — இது மெய்ம்மயக்கம்.கல் + தீது = கற்றீது; முள் + தாள் = முட்டாள் (வடிவம்).Final l/ḷ assimilate to ṟ/ṭ and the hard consonant doubles — meymmayakkam.
- ல், ள் ஈற்றுச் சொற்கள் னகர, ணகர மெல்லினங்களுடன் புணரும்போது ல்→ன், ள்→ண் எனத் திரியும்.கல் + நெஞ்சு = கன்னெஞ்சு; முள் + நுனி = முண்ணுனி.Before nasals, final l→n and ḷ→ṇ by assimilation.
- ன், ண் ஈற்றுச் சொற்கள் லகர, ளகரத்துடன் புணரும்போது ன்→ல், ண்→ள் என ஒத்து வரும்.பொன் + இலை = பொன்னிலை; தேன் + இலை = தேனிலை.Final n/ṇ may agree to l/ḷ before those medials.
- ம் ஈற்றுச் சொல்லின் பின் வல்லினம் வரின் ம் கெட்டு வல்லினம் இரட்டிக்கும்; மெல்லினம் வரின் ம் அதனோடு ஒன்றும்.மரம் + கிளை = மரக்கிளை; மரம் + நிழல் = மரநிழல்.Final m drops and the following hard consonant doubles; before a nasal it merges.
- ம் ஈற்றுச் சொல் உயிரெழுத்துடன் புணரும்போது ம் தன் இனத் தகர மெய்யாகத் திரியாமல், அத்து என்னும் சாரியை பெற்று உயிருடன் சேரும்.மரம் + இல் = மரத்தில்; மரம் + ஐ = மரத்தை.Before a vowel an m-final word takes the augment attu (maram → maratt-).
- டு ஈற்று ஒருசில சொற்கள் வேற்றுமையில் புணரும்போது இரட்டித்து ட்டு என்னும் வடிவம் பெறும்.வீடு + இல் = வீட்டில்; நாடு + ஐ = நாட்டை.Certain ṭu-final words double the ṭ in the oblique (vīṭu → vīṭṭ-).
- று ஈற்று ஒருசில சொற்கள் வேற்றுமையில் புணரும்போது ற்று என்னும் இரட்டை வடிவம் பெறும்.ஆறு + ஐ = ஆற்றை; ஆறு + கு = ஆற்றுக்கு.Certain ṟu-final words double to ṟṟ in the oblique (āṟu → āṟṟ-).
- உயிர் ஈற்றுச் சொற்களுக்குப் பின் வல்லினம் வந்தால், வேற்றுமைப் பொருளில் அவ்வல்லினம் மிகும்; இயல்பில் மிகாது.பூ + கொடி = பூக்கொடி; கிளி + பேச்சு = கிளிப்பேச்சு.After a vowel-final word the following hard consonant doubles in case-compounds.
- ஆய்த எழுத்தின் பின் வல்லினம் வரின் அவ்வல்லினம் இரட்டித்து ஆய்தம் கெடுவதும், சில இடத்து நிற்பதும் உண்டு.எஃகு + இல் = எஃகில்; அஃது வடிவில் ஆய்தம் நிலைத்தல்.After āytam (ஃ) the following hard consonant may double; the āytam may drop.
- வடமொழிச் சொற்கள் தமிழில் புகும்போது தமிழ் ஒலி வரம்பிற்கேற்ப மெய்களும் உயிர்களும் திரிந்து தற்பவமாகும்.ஸ்நானம் → நீராடல் பொருள்; பத்மம் → பதுமம்; புஷ்பம் → புட்பம்.Sanskrit loans adapt to Tamil phonology, becoming tatpava forms.
- தமிழ்ச் சொற்களின் முதலில் வராத ர, ழ முதலிய எழுத்துகள் வடசொல்லில் முதலில் வரின் அவற்றின்முன் உயிரேனும் இடைச்சேர்வேனும் சேர்க்கப்படும்.ராமன் → இராமன்; லட்சுமி → இலட்சுமி.Initial r-/l- of loanwords take a preceding vowel in Tamil (Rāma → Irāma).
- ஐகார, ஒளகார ஈற்றுச் சொற்களும், இ ஈ ஐ ஈற்றுச் சொற்களும் உயிருடன் புணரும்போது யகர உடம்படுமெய் பெறும்.தாய் + ஐ = தாயை; செய் + அ = செய்ய.Words ending in i, ī, ai take the y-glide before a vowel.
- ஆ ஊ ஓ உள்ளிட்ட ஏனை உயிர் ஈற்றுச் சொற்கள் உயிருடன் புணரும்போது வகர உடம்படுமெய் பெறும்.பூ + ஐ = பூவை; நா + இல் = நாவில்.Words ending in ā, ū, ō and the like take the v-glide before a vowel.
- அது, இது, எது என்னும் சுட்டு-வினாப் பெயர்கள் வேற்றுமையில் தகர ஒற்றுப் பெற்று அத்-, இத்-, எத்- என்னும் வடிவம் பெறும்.அது + ஐ = அதை; அது + கு = அதற்கு.atu/itu/etu take a t-stem in the oblique (atu → at-: atai, ataṟku).
- மென்மையான இயல்புத் தொடரிலும், உவமை, அன்மொழி முதலிய சில தொகைகளிலும் வல்லினம் மிகாமல் இயல்பாக நிற்கும்.தண்ணீர் + பானை = தண்ணீர்ப்பானை அன்றி இயல்பாய் தண்ணீர் பானை.In some natural and simile compounds the hard consonant stays single.
- எண்ணுப் பெயர்களும் சில உரிச்சொற்களும் பெயருடன் புணரும்போது இறுதி உகரம் கெட்டு வல்லினம் மிகும்.ஆறு + காசு = அறுகாசு (ஆறு → அறு, உகரம் கெட்டு வல்லினம் மிகும்).Numerals and some qualifiers lose final u and double the hard consonant on joining.
- ஈற்றில் னகரம் வரும் ஆண்பால் பெயர்கள் உயிருடன் புணரும்போது அந் சாரியை பெற்று அன்-, அந்- வடிவம் பெறும்.பையன் + ஐ = பையனை; மகன் + கு = மகனுக்கு.Masculine n-final nouns take the an-augment in the oblique (paiyaṉ → paiyaṉ-).
பெயரியல்
- சொல்லை அமைப்பால் இயற்சொல், திரிசொல், திசைச்சொல், வடசொல் என நான்கு வகையாகப் பகுப்பர்.மரம் (இயற்சொல்); துவன்று (திரிசொல்); வடசொல் கமலம்.Words are classed as native, modified, regional, or Sanskrit-derived.
- சொற்கள் பெயர், வினை, இடை, உரி என நான்கு வகைப்படும்; இவற்றுள் பெயரும் வினையும் தனித்து நிற்கும் தலைமைச் சொற்கள்.மரம் (பெயர்); ஓடு (வினை); மற்று (இடை); நெடு (உரி).Words are noun, verb, particle, or qualifier; nouns and verbs are the head words.
- ஒரு பொருளைக் குறிக்கும் சொல் பெயர்ச்சொல்; அது அறிவுடைய உயர்திணைப் பொருளையும், அறிவில்லாத அஃறிணைப் பொருளையும் குறிக்கும்.மனிதன், தேவன் (உயர்திணை); மரம், கல் (அஃறிணை).A noun names a thing, of either the rational (uyartiṇai) or irrational (aṟṟiṇai) class.
- உயர்திணை அறிவுடைய தேவர், மக்கள், நரகர் முதலியோரை; அஃறிணை அறிவில்லாத விலங்கு, பறவை, பொருள் முதலியவற்றைக் குறிக்கும்.ஆசிரியர், தாய் (உயர்திணை); நாய், மரம் (அஃறிணை).Uyartiṇai covers rational beings; aṟṟiṇai covers animals and things.
- உயர்திணையில் ஆண்பால், பெண்பால், பலர்பால் என மூன்றும், அஃறிணையில் ஒன்றன்பால், பலவின்பால் என இரண்டும் சேர்ந்து ஐம்பால் ஆகும்.அவன், அவள், அவர் / அது, அவை.Five genders: masculine, feminine, rational-plural; neuter singular and neuter plural.
- பெயர் ஒருமையும் பன்மையும் என எண்ணில் இருவகைப்படும்; உயர்திணைப் பன்மைக்கு அர், ஆர் விகுதியும், அஃறிணைப் பன்மைக்கு கள், அ விகுதியும் வரும்.மாணவன் – மாணவர்கள்; மரம் – மரங்கள்.Number is singular or plural; rationals take -ar/-kaḷ, irrationals -kaḷ/-a.
- வேற்றுமை என்பது எழுவாய் முதல் விளி வரை எட்டாகும்; ஒவ்வொன்றும் தனித்த உருபும் பொருளும் உடையது.எழுவாய், ஐ, ஆல், கு, இல்/இன், அது, கண், விளி.There are eight cases from nominative to vocative, each with its own suffix and sense.
- முதல் வேற்றுமை எழுவாய்; உருபின்றி நின்று வினைமுதலையும் பெயர்ப் பொருளையும் உணர்த்தும்.ராமன் வந்தான் — ‘ராமன்’ எழுவாய்.The first case, nominative, has no suffix and marks the subject.
- இரண்டாம் வேற்றுமை ஐ உருபை ஏற்றுச் செயப்படுபொருளைக் (கருமத்தைக்) குறிக்கும்.மரத்தை வெட்டினான் — ‘மரத்தை’ செயப்படுபொருள்.The second case takes -ai and marks the direct object (accusative).
- மூன்றாம் வேற்றுமை ஆல், ஒடு, உடன் உருபுகளை ஏற்றுக் கருவியையும் உடனிகழ்ச்சியையும் குறிக்கும்.கையால் எழுதினான்; நண்பனோடு வந்தான்.The third case takes -āl/-oṭu/-uṭan for instrument and accompaniment.
- நான்காம் வேற்றுமை கு உருபை ஏற்றுக் கொடை, பயன், நோக்கம் முதலிய கொடைப்பொருளைக் குறிக்கும்.மகனுக்குப் புத்தகம் கொடுத்தான்.The fourth case takes -ku (dative) for the recipient or purpose.
- ஐந்தாம் வேற்றுமை இல், இன் உருபுகளை ஏற்று நீங்கல், ஒப்பு, ஏது முதலிய பிரிதற்பொருளைக் குறிக்கும்.மரத்திலிருந்து விழுந்தது; ஊரின் வந்தான்.The fifth case takes -il/-in (ablative) for source, separation, comparison.
- ஆறாம் வேற்றுமை அது, ஆது, உடைய உருபுகளை ஏற்று உடைமைப் பொருளைக் (சொந்தத்தைக்) குறிக்கும்.ராமனுடைய வீடு; மரத்தின் கிளை.The sixth case takes -atu/-uṭaiya (genitive) for possession.
- ஏழாம் வேற்றுமை கண், இல் உருபுகளை ஏற்று இடத்தையும் காலத்தையும் குறிக்கும்.வீட்டில் இருக்கிறான்; காலையில் வந்தான்.The seventh case takes -kaṇ/-il (locative) for place and time.
- எட்டாம் வேற்றுமை விளி; ஒருவரை அழைக்கும்போது பெயர் ஈறு நீண்டோ ஏகாரம் முதலிய பெற்றோ விளியாக நிற்கும்.ராமா! மகனே! தம்பீ!The eighth case, vocative, calls a person by lengthening the ending or adding -ē.
- வேற்றுமை உருபும் பெயரும் சேரும் இடையே இன், அத்து, அன், அம், இற்று முதலிய சாரியைகள் வந்து புணர்ச்சியை நிலைப்படுத்தும்.மர + அத்து + ஐ = மரத்தை; பல + இன் + ஐ = பலவை.Connecting augments (sāriyai: in, attu, an…) come between stem and case suffix.
- வேற்றுமைக்கு முன் நிற்கும் சொல் பெரும்பாலும் சிறப்பு வடிவாகிய பகுதிநிலை (சார்பு நிலை) பெறும்; இதுவே ஒற்றை வடிவாகப் பல வேற்றுமைகட்கும் அடியாகும்.மரம் → மரத்து-; வீடு → வீட்டு-; ஆறு → ஆற்று-.Before case suffixes a noun takes a single oblique stem (maratt-, vīṭṭ-, āṟṟ-).
- சுட்டுப் பெயர்கள் அ, இ, உ சுட்டடியால் தோன்றி அவன், இவன், அது, இது எனத் திணை-பால் வேறுபாட்டுடன் அமையும்.அவன், அவள், அது / இவன், இவள், இது.Demonstrative pronouns arise from a-/i-/u- bases (avaṉ, ivaṉ, atu…).
- வினாப் பெயர்கள் எ சுட்டால் தோன்றி எவன், யார், எது, எது எனத் திணை-பால் ஏற்று வினாப் பொருளைத் தரும்.யார்? எது? எவன்? எது?Interrogative pronouns come from the e- base (yār, etu…).
- தன்மை, முன்னிலை, படர்க்கை என்னும் மூன்று இடப் பெயர்களே வினையின் இடத்தைத் தீர்மானிக்கும்.நான், நீ, அவன் — மூன்று இடங்கள்.Three persons—first, second, third—govern the verb's agreement.
- தன்மைப் பன்மையில் கேட்போரை உள்ளடக்கிய நாமும், உள்ளடக்காத நாங்களும் என உள்ளுறை-புறவுறை வேறுபாடு உண்டு.நாம் (உள்ளடக்கம்); நாங்கள் (புறவடக்கம்).First-person plural distinguishes inclusive nām from exclusive nāṅkaḷ.
- ஒரு பொருளின் பெயர் இடப்பெயராய், சினைப்பெயராய், பண்புப்பெயராய், தொழிற்பெயராய் என நால்வகைப் பொருண்மையால் அமையும்.ஊர் (இடம்); கை (சினை); வெண்மை (பண்பு); நடை (தொழில்).Nouns denote place, part, quality, or action.
- பண்புப் பெயரின் அடியாகப் பிறந்து பெயரை அடைபடுத்தும் சொல் பண்படை (பெயரடை); வெண்மை → வெள், சிறுமை → சிறு என ஈறு கெட்டு அமையும்.வெண்மை → வெள் + பனி = வெண்பனி; சிறுமை → சிறு + வீடு = சிறுவீடு.Quality-stems form adjectives (veṇmai → veḷ-, ciṟumai → ciṟu-).
- எண்ணுப் பெயர்கள் ஒன்று முதல் தொடங்கி, பெயரை அடையும்போது ஒரு, ஓர், இரு, மு, நா எனக் குறுகிய வடிவம் பெறும்.ஒன்று → ஒரு மரம்; மூன்று → மு + காசு = முக்காசு.Numerals shorten before nouns (oṉṟu → oru, mūṉṟu → mu-).
- உயர்திணைப் பன்மை மரியாதைப் பொருளிலும் வரும்; ஒருவரையே பலர்பால் விகுதியால் உயர்த்திக் கூறுவது மரபு.ஆசிரியர் வந்தார் (ஒருவரே, மரியாதை).The rational plural also serves as the honorific for a single respected person.
- சுட்டுப் பெயரும் வினாப் பெயரும் வேற்றுமையில் தத்தம் சார்பு நிலையடியைப் பெற்றே உருபேற்கும்.அவன் → அவனை, அவனுக்கு; யார் → யாரை, யாருக்கு.Demonstrative and interrogative pronouns take case via their oblique stems.
- தன்மை ஒருமைப் பெயர் ‘நான்’ வேற்றுமையில் ‘என்’ அடியைப் பெறும்; பன்மை ‘நாம்/நாங்கள்’ ‘நம்/எம்’ அடியைப் பெறும்.நான் → என்னை, எனக்கு; நாம் → நம்மை, நமக்கு.First-person pronouns use the oblique stems eṉ- and nam-/em-.
- முன்னிலைப் பெயர் ‘நீ’ வேற்றுமையில் ‘உன்’ அடியையும், ‘நீங்கள்’ ‘உங்கள்’ அடியையும் பெறும்.நீ → உன்னை, உனக்கு; நீங்கள் → உங்களை, உங்களுக்கு.Second-person nī uses the stem uṉ-, nīṅkaḷ uses uṅkaḷ-.
வினையியல்
- வினைச்சொல் வினையடி, இடைநிலை (காலக்குறி), விகுதி என்னும் மூன்று உறுப்புகளால் அமைந்து காலத்தையும் இடத்தையும் உணர்த்தும்.செய் + த் + ஆன் = செய்தான்.A finite verb has root + tense-marker + personal ending (cey-t-āṉ).
- காலம் நிகழ்காலம், இறந்தகாலம், எதிர்காலம் என மூன்று; ஒவ்வொன்றும் தனித்த இடைநிலையால் வேறுபடும்.செய்கிறேன், செய்தேன், செய்வேன்.Three tenses—present, past, future—each shown by its own marker.
- நிகழ்காலத்திற்கு கிறு, கின்று என்னும் இடைநிலைகள் வினையடிக்கும் விகுதிக்கும் இடையே வரும்.செய் + கிறு + ஏன் = செய்கிறேன்; செய்கின்றான்.The present uses the markers -kiṟu-/-kiṉṟu-.
- இறந்தகாலத்திற்கு வினை வகுப்பிற்கேற்ப த், ந்த், ட், ற், இன் என்னும் இடைநிலைகள் வரும்.செய்தான்; வந்தான்; கண்டான்; உண்டான்; வாங்கினான்.The past uses -t-, -nt-, -ṭ-, -ṟ-, or -iṉ- by verb class.
- எதிர்காலத்திற்கு ப், வ் என்னும் இடைநிலைகள் வரும்; வல்லின முதல் வினைக்கு ப்பு, மென்மை முதல் வினைக்கு வ் வழங்கும்.செய்வேன்; படிப்பேன்; போவேன்.The future uses -p-/-v- (ceyvēṉ, paṭippēṉ).
- வினைமுற்று இடம், எண், பால் ஆகியவற்றிற்கேற்ப ஏன், ஆய், ஆன், ஆள், அது, ஓம், ஈர், ஆர், அன, ஆ முதலிய விகுதிகளைப் பெறும்.செய்தேன், செய்தாய், செய்தான், செய்தாள், செய்தது.The personal endings (-ēṉ, -āy, -āṉ, -āḷ, -atu…) agree in person, number, gender.
- அஃறிணை ஒன்றன்பால், பலவின்பால் எதிர்கால-நிகழ்கால வினைக்கு உம் என்னும் விகுதி பொதுவாக வரும்.மரம் வளரும்; மழை பெய்யும்; நாய் குரைக்கும்.Neuter subjects take the ending -um (varum, peyyum).
- வினைகளை இடைநிலை-இறந்தகால அமைப்பால் வலிய (வல்லின) வினை, மெலிய (மென்) வினை என வகுப்பர்; இவ்வகுப்பே காலக்குறியைத் தீர்மானிக்கும்.வலிய: படி → படித்தான்; மெலிய: வா → வந்தான்.Verbs are grouped as strong or weak, deciding their tense markers.
- இன் என்னும் இறந்தகால இடைநிலை பெறும் வினைகள் ஒரு தனி வகுப்பாகும்; இவை பெரும்பாலும் உகர ஈற்று வினைகள்.வாங்கு → வாங்கினான்; ஓடு → ஓடினான்.Verbs taking past -iṉ- form a class (vāṅkiṉāṉ, ōṭiṉāṉ).
- தொடர்ந்து பெயரை அடையும்போது வினை பெயரெச்ச வடிவம் பெறும்; இது காலம் காட்டி அ, ஆ ஈற்றில் முடியும்.வந்த மனிதன்; வரும் மனிதன்; செய்த வேலை.Before a noun a verb becomes a relative participle (vanta, varum…).
- மற்றொரு வினையை அடைந்து செயல் முறையை உணர்த்தும்போது வினை வினையெச்ச வடிவம் பெறும்.வந்து சொன்னான்; செய்து முடித்தான்; படித்துத் தேறினான்.Before another verb a verb becomes an adverbial participle (vantu, ceytu).
- வினையடியின் தொழிலையே பெயராகக் கூறும்போது தல், அல், கை, வு, தொழிற்பெயர் ஈறுகளைப் பெறும்.செய்தல், படித்தல், நடை, ஓட்டம்.Verbal nouns are formed with -tal, -al, -kai, -vu (ceytal, naṭai).
- ஏவல் வினை வினையடியே ஒருமையில் நிற்கும்; பன்மையிலும் மரியாதையிலும் உங்கள், ஈர், மின் விகுதி பெறும்.செய்! / செய்யுங்கள்! வா! / வாருங்கள்!The imperative is the bare root in singular, with -uṅkaḷ/-īr for plural/respect.
- வேண்டுகோளையும் வாழ்த்தையும் உணர்த்தும் வியங்கோள் வினை க, இய, இயர், அல் முதலிய விகுதிகளைப் பெறும்; இது எல்லா இடத்திற்கும் ஒன்றே.வாழ்க! வளர்க! செய்க!The optative (vāḻka, ceyka) wishes or blesses, the same for all persons.
- செய்யட்டும், செய்வாயாக போன்ற வடிவங்கள் ஏவலின் மென்மையான-முறையான வேண்டுகோளை உணர்த்தும்.அவன் வரட்டும்; நீ செய்வாயாக.Forms like varaṭṭum express a softened or third-person request.
- எதிர்மறை வினை செய்கின்ற செயலை மறுக்கும்; செய்யேன், செய்யான், செய்யாது போல் காலம் தெரியாமல் அமைவது செந்தமிழ் மரபு.செய்யேன், செய்யாய், செய்யான், செய்யாது.Classical negation (ceyyēṉ, ceyyāṉ) is tenseless.
- நடைமுறைத் தமிழில் எதிர்மறை இறந்தகாலத்திற்கு வில்லை, எதிர்காலத்திற்கு மாட்டு, பழக்கத்திற்கு அதில்லை என்னும் வடிவங்கள் வழங்கும்.செய்யவில்லை; செய்யமாட்டேன்; செய்வதில்லை.Modern negation uses -villai (past), māṭṭu (future), -vatillai (habitual).
- வேண்டாம், கூடாது, ஒழிக போன்ற வடிவங்கள் தடையையும் விலக்கையும் உணர்த்தும் எதிர்மறை வேண்டுகோள்கள்.போக வேண்டாம்; செய்யக் கூடாது.Veṇṭām and kūṭātu express prohibition (need not / must not).
- வினையின் இறந்தகால அடியின்மேல் கொள், விடு, இரு முதலிய துணைவினைகள் சேர்ந்து செயலின் நிலையையும் முடிவையும் காட்டும்.செய்துகொண்டான்; செய்துவிட்டான்; செய்திருந்தான்.Auxiliaries (koḷ, viṭu, iru) attach to a participle to show aspect.
- வினையடியோடு பி, வி, ட்டு முதலிய பிறவினை இடைநிலைகள் சேர்ந்து பிறரைச் செய்விக்கும் பிறவினை அமையும்.செய் → செய்வி; படி → படிப்பி; ஓடு → ஓட்டு.Causative verbs add -pi/-vi/-ṭṭu (ceyvi, paṭippi, ōṭṭu).
- ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட வினைச்சொற்களைச் சுருக்கி ஒற்றை வினையெச்சத்தால் தொடுத்து வாக்கியத்தை நீட்டுவது தமிழ் மரபு.எழுந்து, குளித்து, உண்டு, பள்ளி சென்றான்.Several actions are chained by adverbial participles in one sentence.
- ஐந்தாம் வேற்றுமைப் பொருளில் வினையெச்சத்துடன் இல், இன் சேர்ந்து ஒப்புமையையும் ஏதுவையும் காட்டும்.சொன்னதில் தவறில்லை; வந்ததின் பயன்.Participles with -il/-in express cause or comparison.
- வினையடியின்மேல் ஆல், எனின், க்கால் முதலிய சேர்ந்து நிபந்தனையையும் (செய்தால் வடிவம்) காட்டும் வினையெச்சம் அமையும்.வந்தால் பார்க்கலாம்; படித்தால் தேறுவாய்.Conditional participles (vantāl, paṭittāl) express 'if'.
- உம் என்னும் இடைச்சொல் வினையெச்சத்துடன் சேர்ந்து விட்டுக்கொடுப்பையும் (செய்தாலும் வடிவம்) காட்டும்.வந்தாலும் பயனில்லை; படித்தாலும் மறந்தான்.With -um the conditional becomes concessive ('even if').
- வினையெச்சத்தின்மேல் போது, பின், முன் முதலிய சேர்ந்து காலத் தொடர்பைக் காட்டும்.வந்தபோது; செய்தபின்; போகுமுன்.With pōtu, piṉ, muṉ a participle marks time ('when, after, before').
- சில வினைகளின் இறந்தகால அடி ஒழுங்கின்றித் திரியும்; இவ்விதி வழக்கால் அறிந்து கொள்ளற்பாலது.வா → வந்தான்; தா → தந்தான்; சொல் → சொன்னான்; கேள் → கேட்டான்.Some verbs have irregular past stems (vā→vant-, col→coṉṉ-, kēḷ→kēṭṭ-).
- முற்றுவினை வாக்கியத்தின் இறுதியில் பயனிலையாய் நின்று எழுவாயோடு இடம்-எண்-பால் ஒத்து முடியும்.மாணவர்கள் படித்தார்கள்; குழந்தை அழுதது.A finite verb ends the sentence and agrees with the subject.
- எண்ணும் பொருளிலும் தெரிநிலை-குறிப்பு வேறுபாட்டிலும் வினை செய்வினை, செயப்பாட்டுவினை, தன்வினை, பிறவினை என நால்வகைப்படும்.ஓடினான் (தன்வினை); ஓட்டினான் (பிறவினை).Verbs are active, passive, intransitive, or causative.
தொகை-உரியியல்
- தொகை என்பது இடைநின்ற வேற்றுமை உருபோ இடைச்சொல்லோ தொக்கு (மறைந்து) நிற்க இரு சொல் ஒன்றுபடுதல்.தாமரைக்கண் = தாமரை போலும் கண்.A tokai is a compound where a case-suffix or particle is hidden.
- தொகை வேற்றுமை, உவமை, பண்புத், வினை, உம்மை, அன்மொழி என ஆறு வகைப்படும்.வேற்றுமைத்தொகை, உவமைத்தொகை, பண்புத்தொகை, வினைத்தொகை, உம்மைத்தொகை, அன்மொழித்தொகை.There are six tokai types: case, simile, quality, verb, conjunctive, and bahuvrīhi.
- இடையே வேற்றுமை உருபு தொக்கு நிற்பது வேற்றுமைத்தொகை.தலைவலி = தலையில் வலி; கைவிலங்கு = கைக்கு விலங்கு.A case-relation compound hides a case suffix (talaivali = pain in the head).
- உவம உருபாகிய போல், அன்ன முதலியன தொக்கு நிற்பது உவமைத்தொகை.மலர்க்கண் = மலர் போன்ற கண்; தேன்மொழி = தேன் போன்ற மொழி.A simile compound hides 'like' (malarkkaṇ = eyes like a flower).
- பண்பும் பண்பியும் சேர்ந்து இடையே உருபு தொக்கு நிற்பது பண்புத்தொகை.செம்மலர் = சிவந்த மலர்; கருங்கல் = கரிய கல்.A quality compound joins adjective and noun (cemmalar = red flower).
- வினைத்தொகை காலம் தொக்கு நின்று பெயரை அடையும் வினையால் அமையும்; வந்த, செய்த என்னும் காலம் வெளிப்படாமை.சுடுசோறு = சுட்ட/சுடும் சோறு; வாழைமரம்.A verb compound hides tense (cuṭucōṟu = hot rice).
- உம் என்னும் எண்ணிடைச்சொல் தொக்கு இரு பெயரை இணைப்பது உம்மைத்தொகை.தாய்தந்தையர் = தாயும் தந்தையும்; இரவுபகல்.A conjunctive compound hides 'and' (tāytantai = mother and father).
- தொகையின் பொருள் வேறொரு பொருளை ஆகுபெயராய்க் குறித்து அதன்மேல் முடிவது அன்மொழித்தொகை.பொன்னம்பலம் (சிதம்பரம்); முக்கண்ணன் (சிவன்).A bahuvrīhi compound denotes an outside thing (mukkaṇṇaṉ = the three-eyed one, Śiva).
- தனித்து இயங்காமல் பெயரையோ வினையையோ அடுத்து நின்று பொருளுணர்த்தும் சொல் இடைச்சொல்.உம், ஓ, ஏ, கொல், மன், என்று.A particle has no independent sense; it modifies a noun or verb (um, ē, eṉṟu).
- வேற்றுமை உருபு, இசைநிறை, அசைநிலை, தேற்றம், வினா முதலிய பல பணிகளை இடைச்சொல் ஆற்றும்.வந்தானோ? (வினா); வந்தானே (தேற்றம்); ஐ (உருபு).Particles serve as case suffixes, fillers, emphatics, and question markers.
- பண்பையே சிறப்பாக உணர்த்தி, பெயரையோ வினையையோ அடைபடுத்தும் சொல் உரிச்சொல்; இவை பெரும்பாலும் ஒருபொருட் பன்மொழி.நெடு (நீளம்); குறு (சிறுமை); உறு, தவ, நனி (மிகுதி).A qualifier (urichcol) chiefly denotes quality (neṭu = long, naṉi = much).
- ஒன்றேபோல் இரு முறை வரும் ஓசைச் சொற்கள் இரட்டைக்கிளவி; இவை பிரித்தால் பொருள் தராமல் சேர்ந்தே பொருள் தரும்.கலகல, மினுமினு, படபட.Reduplicative words (iraṭṭaikkiḷavi) mean only when doubled (kalakala).
- வடசொல்லை அதன் ஒலி மாறாமல் தமிழில் கொள்வது தற்சமம்; தமிழ் ஒலிக்கேற்பத் திரித்துக் கொள்வது தற்பவம்.தற்சமம்: கமலம்; தற்பவம்: கமலம் → தாமரை, பத்மம் → பதுமம்.A loan kept as-is is tatsama; one adapted to Tamil is tatpava.
- ஒலிக்குறிப்பால் பொருளுணர்த்தும் அடுக்குத் தொடர்களும் இரட்டைக்கிளவியும் செய்யுளிலும் பேச்சிலும் உணர்வை மிகுக்கும்.சலசலவென ஓடியது; விறுவிறுவென நடந்தான்.Onomatopoeic doublings heighten feeling in verse and speech.
- உரிச்சொல்லும் பண்படையும் பெயருக்கு முன்னும், வினையடைகள் வினைக்கு முன்னும் நின்று அவற்றை விளக்கும்.நெடுவழி; விரைந்து சென்றான்.Qualifiers precede nouns, adverbs precede verbs to describe them.
தொடரியல்
- தமிழ் வாக்கியத்தில் எழுவாய் முதலிலும், செயப்படுபொருள் இடையிலும், பயனிலையாகிய வினை இறுதியிலும் வருவது இயல்பு.ராமன் (எழுவாய்) பழத்தை (செயப்படுபொருள்) சாப்பிட்டான் (பயனிலை).Tamil word order is Subject–Object–Verb (SOV).
- ஒரு முழுமையான வாக்கியத்திற்கு எழுவாயும் பயனிலையும் இன்றியமையாதன; செயப்படுபொருள் முதலியன வேண்டும் இடத்து வரும்.மழை பெய்தது (எழுவாய் + பயனிலை).A full sentence needs a subject and a predicate; objects come as needed.
- பயனிலையாகிய வினைமுற்று எழுவாயோடு இடம், எண், பால் ஆகிய மூன்றிலும் ஒத்து முடிய வேண்டும்.அவன் வந்தான்; அவள் வந்தாள்; அவர்கள் வந்தார்கள்; அது வந்தது.The predicate verb agrees with the subject in person, number, and gender.
- பெயர்ப் பயனிலை வரும் வாக்கியத்தில் ‘ஆகு’ அல்லது இடைவெளியே ‘ஆம்’ பொருளைத் தந்து சமன்பாட்டை உணர்த்தும்.இது வீடு; அவன் மாணவன்; தமிழ் இனிது.With a noun predicate, the copula 'is' is unexpressed (itu vīṭu = this is a house).
- செயப்படுபொருள் வினையால் தாக்கப்படும்போது இரண்டாம் வேற்றுமை ஐ உருபைப் பெறுவது வழக்கு; உயர்திணைக்கு இது இன்றியமையாதது.மரத்தை வெட்டினான்; ராமனைப் பார்த்தான்.The direct object takes -ai, obligatorily for rational nouns.
- வினைமுதலே செயலைச் செய்தல் செய்வினை; செயப்படுபொருளே முதன்மை பெற்று வினை அதனோடு முடிதல் செயப்பாட்டுவினை.செய்வினை: அவன் கடிதம் எழுதினான். செயப்பாட்டுவினை: கடிதம் எழுதப்பட்டது.Active: the agent acts; passive: the object is foregrounded (eḻutappaṭṭatu).
- செயப்பாட்டுவினை பெரும்பாலும் வினையடியோடு படு என்னும் துணைவினை சேர அமையும்.சொல்லப்பட்டது; செய்யப்பட்டது; படிக்கப்பட்டது.The passive is formed with the auxiliary paṭu (collappaṭṭatu).
- என்று என்னும் இடைச்சொல் பிறர் கூற்றை மேற்கோளாகக் காட்டி, அதனை எழுது, சொல், நினை முதலிய வினைகளோடு இணைக்கும்.‘வருகிறேன்’ என்று சொன்னான்.The quotative eṉṟu marks reported speech ('… ' eṉṟu coṉṉāṉ).
- வினா ஆ, ஓ, எ வினா எழுத்துகளாலும், என்ன, யார், எங்கே முதலிய வினாச்சொற்களாலும் அமையும்.வந்தானா? யார் வந்தது? எங்கே போனான்?Questions are formed with -ā/-ō or interrogative words (yār, eṅkē).
- வினையெச்சத்தாலும் பெயரெச்சத்தாலும் பல எளிய வாக்கியங்கள் ஒன்றுபட்டு ஒரு கலவை-தொடராக நீளும்.மழை பெய்ததால் வந்த ஆறு பெருகியது.Participles link clauses into one complex sentence.
- எழுத்துகள் ஓசை அளவால் வரும் முறையே யாப்பு; அதன் அடிப்படை உறுப்புகள் எழுத்து, அசை, சீர், தளை, அடி, தொடை.நேரசை, நிரையசை; ஒரு சீரில் சில அசைகள்.Prosody (yāppu) is built from letters, metrical feet (acai, cīr), bonds, and lines.
- ஒரு குறிலோ ஒரு நெடிலோ தனித்து நிற்பது நேரசை; குறிலை அடுத்து மற்றோர் எழுத்து வருவது நிரையசை.‘தா’ நேரசை; ‘தமிழ்’ நிரையசை.A single short/long unit is nēr-acai; a short plus a unit is nirai-acai.
- செய்யுளில் அடிமுதலில் வரும் முதல் எழுத்து ஒன்றியும், அடி இரண்டாம் எழுத்து ஒன்றியும் ஓசை இனிமை தருவது தொடை; மோனை, எதுகை இதன் வகை.மோனை: ‘மலரும் மணமும்’; எதுகை: ‘கடலும் உடலும்’.Verse euphony (toṭai) repeats initial sounds (mōṉai) or second sounds (etukai).
- வெண்பா, ஆசிரியப்பா, கலிப்பா, வஞ்சிப்பா என்னும் நால்வகைப் பாக்களே தமிழ்ச் செய்யுளின் அடிப்படை யாப்பு வடிவங்கள்.திருக்குறள் வெண்பா; தொல்காப்பியம் ஆசிரியப்பா.Four main metres: veṇpā, āciriyappā, kalippā, vañcippā.
- எழுதும் நடை, பேசும் நடை, செய்யுள் நடை எனத் தமிழ் வழக்கு பல; ஒவ்வொன்றும் தனித்த சொல்வளமும் தொடரமைப்பும் உடையது.எழுத்து: ‘வருகிறேன்’; பேச்சு: ‘வரேன்’.Tamil has written, spoken, and poetic registers, each with its own usage.
- செந்தமிழ் இலக்கண மரபையும் வழக்கையும் ஒருங்கே கடைப்பிடித்தலே தெளிவான, பிழையற்ற தமிழ் நடைக்கு வழி.இலக்கணமும் வழக்கும் இணைந்த நடையே செந்தமிழ்.Following both grammar and usage yields clear, correct Tamil style.