பெயரெச்சம் — வினையடைமொழி
Relative participles

“படித்த மாணவன்”, “வரும் ரயில்” என்று வினையால் பெயரை விளக்கினீர்கள். ஆங்கிலத்தின் ‘who/which’ தொடரை, தமிழ் ஒரே சொல்லால் — பெயரெச்சத்தால் — சொல்லும்.

You already described nouns with verbs: படித்த மாணவன் (the student who studied), வரும் ரயில் (the train that will come). Where English uses 'who/which', Tamil uses one word — the relative participle (பெயரெச்சம்).

பெயரெச்சம் தனியே நிற்காது; எப்போதும் ஒரு பெயரை நாடும். மூன்று காலமும் உண்டு: செய்த (இறந்த), செய்கிற (நிகழ்), செய்யும் (எதிர்). இவை அந்தப் பெயருக்கு அடைமொழி.

A relative participle never stands alone — it always leans on a noun. It carries tense: செய்த (did, past), செய்கிற (doing, present), செய்யும் (will do, future). Each is an adjective-clause for the noun it precedes.

வா → வந்த மனிதன் (who came); வா → வருகிற மனிதன் (who is coming); வா → வரும் மனிதன் (who will come). கவனிக்க: எதிர்கால பெயரெச்சம் முற்றுவினையின் அஃறிணை வடிவம் போலவே ‘உம்’.

From வா: வந்த மனிதன் (the man who came), வருகிற மனிதன் (who is coming), வரும் மனிதன் (who will come). Note the future relative -உம் looks just like the neuter finite -உம் — context tells them apart.

விளக்கப்படும் பெயர் வினையின் எழுவாயாகவோ (வந்த மனிதன் = the man who came) பொருளாகவோ (நான் படித்த புத்தகம் = the book I read) இருக்கலாம். அப்பெயர் வேற்றுமை ஏற்கலாம்: வந்த மனிதனை.

The modified noun can be the subject of the inner verb (வந்த மனிதன் = the man who came) or its object (நான் படித்த புத்தகம் = the book I read). That noun then takes whatever case the outer clause needs: வந்த மனிதனை (the man who came, as object).

மூன்று கால பெயரெச்சங்களையும் /tools/conjugation/ கருவியில் ஒவ்வொரு வினைக்கும் காணலாம்.

All three relative participles appear for every verb in the /tools/conjugation/ tool.