நான், நீ, தான்
Personal pronouns: I, you, self

“நான் வருகிறேன்”, “எனக்குக் கொடு”, “உன்னை அழைத்தேன்” — இவை அன்றாடச் சொற்கள். ஆனால் ஒன்றை கவனியுங்கள்: “நான்” உருபேற்கும்போது “என்-” ஆகிறது (என்னை, எனக்கு). “தான்” என்பது தன்னையே சுட்டும் சிறப்புப் பெயர். இவற்றை முறையாகப் பார்ப்போம்.

You say நான் வருகிறேன், எனக்குக் கொடு, உன்னை அழைத்தேன் every day. Notice நான் becomes என்- under inflection (என்னை, எனக்கு). And தான் is a special pronoun pointing back to the subject. Let's set them out.

நான் (1) · என்னை (2) · என்னால் (3) · எனக்கு (4) · என்னிடமிருந்து (5) · என் / என்னுடைய (6) · என்னிடம் (7). எழுவாய் “நான்”; மற்ற எல்லாம் “என்-” நிலையே.

நான் (1) · என்னை (2) · என்னால் (3) · எனக்கு (4) · என்னிடமிருந்து (5) · என்/என்னுடைய (6) · என்னிடம் (7). The nominative is நான்; every other case uses the stem என்-.

நீ (1) · உன்னை (2) · உன்னால் (3) · உனக்கு (4) · உன்னிடமிருந்து (5) · உன் / உன்னுடைய (6) · உன்னிடம் (7). எழுவாய் “நீ”; மற்றவை “உன்-”. (மரியாதைக்கு நீர்/நீங்கள் → உம்-/உங்கள்-.)

நீ (1) · உன்னை (2) · உன்னால் (3) · உனக்கு (4) · உன்னிடமிருந்து (5) · உன்/உன்னுடைய (6) · உன்னிடம் (7). Nominative நீ, the rest use உன்-. (Polite நீங்கள் → உங்கள்-.)

தான் = தன்னையே குறிக்கும் (reflexive). “ராமன் தன் வீட்டுக்குச் சென்றான்” — “தன்” என்பது ராமனையே. வேற்றுமை: தான் (1) · தன்னை (2) · தன்னால் (3) · தனக்கு (4) · தன் / தன்னுடைய (6) · தன்னிடம் (7). “தான்” ≠ “அவன்”: அவன் வேறு ஒருவன்; தான் அதே எழுவாய்.

தான் is reflexive — it points back to the subject. ராமன் தன் வீட்டுக்குச் சென்றான் (Rāman went to his own house) — தன் = Rāman himself. It declines தான் · தன்னை · தன்னால் · தனக்கு · தன் · தன்னிடம். Crucially தான் ≠ அவன்: அவன் is some other man; தான் is the same subject.