இறந்த காலம் I — வழுவில் வடிவங்கள்
Past tense I — the regular markers

“நேற்று நான் வந்தேன்”, “நான் ஆடினேன்” என்று இறந்த காலத்தைப் பேசினீர்கள். அவை ஏன் வெவ்வேறாய் முடிகின்றன என்பதை இப்போது விதியாகக் காண்போம்.

You already said வந்தேன் (I came) and ஆடினேன் (I danced). Why do they end differently? Here is the rule behind the regular past.

பெரும்பாலான வினைகள் மூன்று வகுப்புகளில் ஒன்றில் அடங்கும்: ‘த்/த்த்’ வகுப்பு (செய்தேன், அழைத்தேன்), ‘ந்த்’ வகுப்பு (வந்தேன், தந்தேன்), ‘இன்’ வகுப்பு (ஆடினேன், பாடினேன்).

Most verbs fall into one of three regular classes: the த்/த்த் class (செய்தேன், அழைத்தேன்), the ந்த் class (வந்தேன், தந்தேன்), and the இன் class (ஆடினேன், பாடினேன்).

அடியின் ஈற்றெழுத்து இடைநிலையைத் தேர்வு செய்யும். ‘ய்’ ஈற்று செய் → செய்தேன்; வலி பெறும் அழை → அழைத்தேன்; ‘இ’/‘உ’ ஈற்று பல வினைகள் → ஆடினேன், படித்தேன்.

The final sound of the root and its class decide the marker. ய்-final செய் → செய்தேன்; the strengthening அழை → அழைத்தேன் (extra த்); many இ/உ-roots take இன் → ஆடினேன், ஓடினேன்.

விகுதிகள் நிகழ்காலத்தைப் போலவே: ஏன், ஆய், ஆன்/ஆள், ஓம், ஈர்கள், ஆர்கள், அது. செய்தேன், செய்தாய், செய்தான், செய்தோம், செய்தீர்கள், செய்தார்கள், செய்தது.

The endings are the same as in the present: ஏன், ஆய், ஆன்/ஆள், ஓம், ஈர்கள், ஆர்கள், அது. So செய்தேன் / செய்தாய் / செய்தான் / செய்தோம் / செய்தீர்கள் / செய்தார்கள் / செய்தது.

ஒவ்வொரு வினையும் எந்த இறந்தகால வகுப்பு என்பதை /tools/conjugation/ காட்டும்.

The /tools/conjugation/ tool labels which past class each verb belongs to.