தற்சமம், தற்பவம்
Loanwords: tatsama & tadbhava

“பாடம் படித்தேன்”, “ஒரு கதை சொன்னாள்” என்று அன்றாடம் பேசுகிறீர்கள். “பாடம்” மாறாமல் வந்த தற்சமம்; “கதை” வடசொல் “கதா” திரிந்து வந்த தற்பவம். வேற்று மொழிச் சொற்களும் தமிழில் கலந்துள்ளன.

You say பாடம் படித்தேன் (I studied the lesson) and ஒரு கதை சொன்னாள் (she told a story) every day. பாடம் entered almost unchanged — a தற்சமம்; கதை is Sanskrit கதா reshaped — a தற்பவம். Borrowed words live happily inside Tamil.

வேற்று மொழியின் சொல் ஏறக்குறைய அதே வடிவில் தமிழில் வழங்குவது தற்சமம் (‘தன் சமமாய் வந்தது’). எ.கா. பாடம் (பாடம்), ரூபம், கலம். தமிழ் ஒலி அமைப்புக்கு ஏற்ப சிறு திருத்தம் மட்டுமே.

When a foreign word is used in Tamil in nearly the same shape, it is a தற்சமம் ('come as itself'): பாடம், ரூபம், கலம். Only tiny adjustments are made to fit Tamil sound-rules.

வேற்று மொழிச் சொல் தமிழ் ஒலி இயல்புக்கு ஏற்ப வடிவம் மாறி வழங்குவது தற்பவம் (‘தன்னின் பிறந்தது’). கதா → கதை, ரிஷி → இருடி, அக்கா/அக்காள். வடமொழியில் இல்லாத ழ, ற, ஃ போன்றவற்றுக்கு ஏற்ப மாற்றம்.

When a foreign word is reshaped to suit Tamil sounds, it is a தற்பவம் ('born from it'): கதா → கதை, ṛṣi → இருடி, அக்காள். Sounds Tamil dislikes get smoothed; Tamil-only letters like ழ, ற may appear.

“கோயில்” வடசொல் அன்று — “கோ” (அரசன்/இறைவன்) + “இல்” (வீடு) என்னும் தூய தமிழ்ச்சொல். எனவே ஒலி ஒற்றுமையால் மட்டும் கடன்சொல் என முடிவு செய்யாமல், சொல்லின் வேரைக் காண்பது நல்லது.

கோயில் is not a loan — it is pure Tamil கோ (king/lord) + இல் (house), 'the lord's house'. So do not call a word borrowed on the strength of a sound-resemblance alone; look at its root.