பிறவினையும் வினையாக்கமும்
Causatives & making verbs

“குழந்தை ஓடியது” (தானே), “நான் காரை ஓட்டினேன்” (இயக்கினேன்) — செயலைப் பிறரிடம் செய்விப்பதை உணர்ந்தீர்கள். “தொலைபேசி செய்தேன்” போல் பெயரோடு ‘செய்’ சேர்த்தும் வினை அமைத்தீர்கள்.

You already felt the difference between doing and causing: குழந்தை ஓடியது (the child ran) vs நான் காரை ஓட்டினேன் (I drove the car). You also built verbs by adding செய் to a noun: தொலைபேசி செய்தேன் (I phoned).

தன்வினை (intransitive/self): குழந்தை ஓடியது. பிறவினை (causative/other): யாரோ ஓடச் செய்தனர் — ‘காரை ஓட்டினேன்’. ஒரே அடியில் இருநிலையும் காணலாம்: ஓடு/ஓட்டு.

A தன்வினை is action by the subject itself (குழந்தை ஓடியது = the child ran). A பிறவினை makes someone/something else act (காரை ஓட்டினேன் = I drove the car). Many roots have both: ஓடு / ஓட்டு.

பிறவினை இருவகை: (1) வடிவ மாற்றம்/‘வி’ — செய் → செய்வி (cause to do), உண் → ஊட்டு (feed); (2) தொடர் ‘செய்யச் செய்’ — ‘அவனைப் படிக்கச் செய்தேன்’ (I made him study).

The causative is built two ways: (1) by a -வி/stem change — செய் → செய்வி (cause to do), உண் → ஊட்டு (feed); (2) by the phrase 'infinitive + செய்' — அவனைப் படிக்கச் செய்தேன் (I made him study).

பெயரை வினையாக்க: ‘முயற்சி செய்’ (try), ‘வேலை செய்’ (work), ‘ஆச்சரியப்படு’ (be amazed), ‘மகிழ்ச்சியடை’ (rejoice). வடசொற்களை அப்படியே ஏற்றலையும் தற்சமம் என்பர்: ‘நமஸ்காரம் செய்’.

Turn a noun into a verb with helper verbs செய் / படு / ஆகு / அடை: முயற்சி செய் (to try), வேலை செய் (to work), ஆச்சரியப்படு (to be amazed), மகிழ்ச்சியடை (to rejoice). Borrowed words used as-is are called தற்சமம்.

தன்வினை-பிறவினை இணைகளையும் ‘செய்’-வினையாக்கத்தையும் /tools/conjugation/ கருவியில் காணலாம்.

See self/causative pairs and noun-plus-செய் verb formation in the /tools/conjugation/ tool.